روش CRITIC تکنیک وزن دهی به معیارها
روش CRITIC تکنیک وزن دهی به معیارها: روش critic از تکنیک های کلاسیک برای وزن دهی به معیارها بر اساس انجراف معیار و همبستگی می باشد که در سال 1995 ارائه شده است.
مقدمه
در مدل های تصمیم گیری چند معیاره همواره با دو فاکتور و موضوع در رابطه بوده ایم یکی وزن دهی به معیارها و دیگری رتبه بندی گزینه ها. این دو مقوله به نحوی مکمل یکدیگر هستند گاهی با یک روش و گاهی به صورت ترکیبی از روشها با یکدیگر ادغام می شوند. مثلا ممکن است وزن دهی با روشهایی چون AHP، آنتروپی شانون و… صورت بگیره و رتبه بندی با روشهایی چون تاپسیس، ویکور انجام شود. در این مقاله ما به توضیح روش CRITIC که در زمره گروه اول قرار می گیرد می پردازیم که هد آن وزن دهی به معیارها است. در مدل های تصمیم گیری چند معیاره همانطور که از نامش پیداست با بیش از یک معیار در رابطه هستیم پس اهمیت و وزن معیارها دارای اهمیت بسیار زیادی است. به عنوان مثال فرض کنید قصد انتخاب یک وسیله برای سفر را داشته باشید حال معیارهایی نظیر زمان سفر، راحتی، هزینه و غیره مد نظر قرار می دهید آیا از نظر شما اهمیت همه این معیارها برابر است؟ قطعا جواب خیر می باشد زیرا ممکن است برای فردی هزینه سفر بسیار اهمیت بیشتری داشته باشد و برای فرد دیگر زمان سفر در اولویت باشد. بنابراین تعیین وزن معیارها اهمیت بسیار زیادی در انتخاب بهترین تصمیم گیری دارد.
تکنیک CRITIC
وزن معیارها به اندازه ویژگی های معیارها از دیدگاه ذهنی تصمیم گیرندگان تأثیر می پذیرد. وزن معیارها معمولا توسط تصمیم گیرندگان بر اساس تجربه، دانش و درک مسئله شکل می گیرد. با این وجود این امر منجر به شک و تردید در مورد قابلیت اطمینان نتایج می شود. برای غلبه بر چنین مشکالتی، رویکردهای ارزش گذاری عددی مورد استفاده قرار می گیرند.
Comments
Post a Comment